<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0"
    xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
    xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
    xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/"
    xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
    xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">

    <channel>

    <title>F5 Բլոգ</title>
    <link>http://www.f5blog.com/</link>
    <description>F5 Բլոգ. մտքերի եւ կարծիքների ազատ փոխանակություն</description>
    <dc:language>hy</dc:language>
    <dc:creator>f5_blog@freenet.am</dc:creator>
    <dc:rights>Copyright 2010</dc:rights>
    <dc:date>2010-09-01T18:52:01+04:00</dc:date>
    <admin:generatorAgent rdf:resource="http://www.f5blog.com/posts/" />


    <item>
      <title>Օրանժ ռոոմինգ &#8230; հիասքանչ սերվիս</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa47/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa47/#When:17:52:01Z</guid>
      <description>Բավականին հանկարծակի կինս որոշեց ինձ տեղահան անել եվ տանել հանգստանալու. Նախաձեռնությունը նույնքան գրավիչ էր, որքան եւ անսպասելի եվ չնախատեսված. Թե ինչպես այդ ամենը ստացվեց, գոհ եմ, թե՝ ոչ ... այս ամենի մասին հուսով եմ առանձին հոդվածով. Հիմա միայն ցանկություն ունեմ պատմել թե ինչպես ինձ քաշեց Օրանժը.</description>
      <dc:subject>Հասարակություն</dc:subject>
      <dc:date>2010-09-01T17:52:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Երբ գալիս է սեպտեմբերը&#8230;</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa46/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa46/#When:17:02:01Z</guid>
      <description>Վաղը սեպտեմբերի 1&#45;ն է: Այս առիթով շնորհավորում եմ բոլոր դպրոցականներին եւ ուսանողներին, հատկապես նրանց, ում համար այդ օրը լինելու է առաջին զանգի կամ ինստիտուտ/համալսարան՝ որպես ուսանող առաջին անգամ ոտքը ներս դնելու օր: Թող որ կատարվի այն ամենը, ինչ կերազեն նրանք այս գիշեր՝ քնելուց առաջ: Աստված տա, որ ուսումը եւ կրթությունը բոլորիս համար դառնան կարիերայի թիվ մեկ գրավականը: 


Շնորհավորում եմ նաեւ բոլոր այն ծնողներին, ովքեր ունեն դպրոցական եւ ուսանող երեխաներ:</description>
      <dc:subject>Առօրյա</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-31T17:02:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Բարի լույս, Ռուսաստան</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa45/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa45/#When:18:57:01Z</guid>
      <description>Մի քանի խոսք և Էստաֆետը կհանձնեմ Լրագիր.ամ&#45;ում հրատարկված հոդվածի հեղինակին` Վլադիմիր Հարությունյանին, ում մասին ոչինչ չգիտեմ: Եկավ Տերը` Դմիտրի Անատոլիեվիչը` Ռուսաստանի նախագահը` Հայաստանի ստրկատերը: Կներեք, բայց պիտի ասեմ` եկել է մեզ էլի էն բանից անի.. ուրախացել ենք, ծափեր ենք տալիս ու ձեռքով եք անում&#8230; Եթե քաղաքի կենտրոնում եք ապրում կամ դեպի Մոնումենտ գնացող հատվածում, հաստատ նյարդայնացած կլինեք. ոստիկանական սաբոտաժ: Ամբողջ քաղաքը լի է ոստիկաններով ու պարեկայիններով, ովքեր ազատություն են վայելում. &amp;laquo;միրգալկաները միացրել ու կայֆ են ստանում&amp;raquo;: Ինչ ազատ է ու երջանիկ&#8230; Հասարակ քաղաքացին ստիպված է տանել այս ներվատրոփը, այս լարվածությունը ու մի բան էլ ինքը վճարել: Վճարել իր պետականությամբ, իր հոգով ու իր էությամբ: Այո, մենք վաճառվեցինք&#8230; Հայը վաճառվեց: Ուզենք, թե ոչ, սա փաստ է, սա իրականություն է: Կգտնվեն շատերը, ովքեր դեռ չեն պատկերացնի պահի լրջությունը, բայց թող կասկած չլինի, այս 3 օրում մենք թաղել ենք Հայոց պետականությունը: Քանի տարի է` լրջանալ չի ստացվում: Կարծես չի էլ ստացվել` 374&#45;ից հետո: ՄԻ անգամ 1988&#45;ին եղավ, բայց 10 տարի հազիվ տևեց ու մինչ օրս անլուրջ է երկիրը. թուլացել ու հաճույք է ստանում: Սրա պտուղները դեռ հետո ենք տեսնելու: Միայն թե սխալվեմ ես ու ինձ պես մտածողները այս հարցում&#8230; ավաղ&#8230;</description>
      <dc:subject>Վերլուծականներ</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-20T18:57:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Dasaran.am&#45;ը փակվեց</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababadasaranam/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababadasaranam/#When:16:20:00Z</guid>
      <description>Մոտ ապրիլ&#45;մայիս ամիսներին ծնողական ժողով կազմակերպեցին երեխաներիս դասարանում /114րդ դպրոց/ եվ հանդիսավոր կերպով տեղեկացրին, որ սրանից հետո մենք կարող ենք մեր 2րդ դասարանցի երեխայի առաջադիմության հետեւել օնլայն.


Փաստն նույնքան զարմանալի էր, որքան եվ անիրական. Ինչպե՞ս, ի՞նչ միջոցներով, ո՞վ է կանգնած այս պրոյեկտը հետեւը, ո՞վ է ֆինանսավորելու.</description>
      <dc:subject>Հասարակություն</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-18T16:20:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>5 օրյա պատերազմը երկու տարի անց</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa51/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa51/#When:16:54:00Z</guid>
      <description>5 օրյա պատերազմը երկու տարի անց միայն նկարներով. Նկարներից մի մասն երբեք չեն տեղադրվել ինտերնետ, հավաքված է տարբեր աղբյուրներից, նկարներից 2ը իմ անձնական արխիվից /իմ կամքից անկախ ես նույնպես ստիպված եղա մասնակցել այդ պատերազմին/.


Գնացինք՜


Նախորոք ասեմ, որ նկարների մի մասն տեղադրում եմ օրիգինալ չափով առանց փոքրացնելու. Թույլ ներվերով մարդկանց խորհուրդ է տրվում խուսափել նկարները դիտելուց.</description>
      <dc:subject>Հասարակություն</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-09T16:54:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Փախցնոցի</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa44/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa44/#When:15:55:00Z</guid>
      <description>Թեման, որի մասին կուզենայի խոսել, աչքիս համազգային բնույթ է կրում. Իմ կարծիքով բոլորը այս երկրում փորձում են փախցնել հենց հիմա, այս րոպեին եվ ինչ կարելի է շատ. Օրինակներն, համենայն դեպս վերջին օրերին մի քանիսն են. Առաջ ես նման տենդենցիա չեմ նկատել, ինչի հետ է կապված՝ չգիտեմ. Բայց որ բոլորը փոխցում են փախցնոցի անել &#45; դա ակնհայտ է. Թեման դիտավորյալ թողնում եմ ԲԱՑ լոկ մեկ նպատակով &#45; փորձեք զարգացնել ինքներդ.</description>
      <dc:subject>Հասարակություն</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-09T15:55:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Ծաղկաձոր 2010</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa2010/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa2010/#When:11:07:00Z</guid>
      <description>Հայաստանը ունիկալ երկրր է: Թեև տարօրինակ նախադասություն ստացվեց, բայց և այնպես, մի փոքր ունիկալ երկրի տպավորություն է թողել, համենայն դեպս` ինձ վրա: Կհիշեք, որ երկու տարի առաջ պատմել էի իմ` Սյունիք այցելությության մասին և մի դեպք էլ մանրամասնել էի` պետավտոտեսուչի հետ կապված: Չէ, այս անգամ պետավտտեսուչի հետ շփում չենք ունեցել, թեև ահագին ոստիկաններ կային Ծաղկաձորում` հավանաբար տուրիստական կենտրոն լինելու պատճառով: Անցյալ տարի լինելով Դիլիջանում, նկատեցի այնտեղի բնության հրաշալի լինելը և բնականաբար տպավորվեցի: Համեմատության համար նշեմ, որ Ծաղկաձորը ահագին զիջումէ  թե&#8217; Վանաձորին, թե&#8217; Դիլիջանին:

 

Այսպիսով, այս տարի որոշեցինք մի քանի ընկերներով հանգստանալ Ծաղկաձորում` հաշվի առնելով տեղի բարձրաճանաչությունը, քանզի տուրիստական կենտրոն համարվող այս տեղանքը (քաղաք բառը չեմ փորձի օգտագործել, քանզի Նյու Յորքը եթե անվանենք քաղաք, ապա էդ դեպքում Ծաղկաձորը ինչ կոչենք)  ինքնին հնչեղ է և պետք է տեսնել:</description>
      <dc:subject>Առօրյա</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-07T11:07:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Ի՞նչպես մաքսազերծել մեքենան Հայաստանում</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa43/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa43/#When:18:19:00Z</guid>
      <description>Ի՞նչպես մաքսազերծել մեքենան Հայաստանում կամ ինչպես ես «մաքսազերծվեցի» Նորագավիթի մաքսային կետում.


Բաց թողնելով նախաբանը, ասեմ, որ այսօր ես ստիպված էի առավոտյան ժամը 10&#45;ից մինչեւ 18:00&#45;ն անցկացնել Նորագավիթի մաքսային կետում: Թե ինչ ապրումների, ինչ չարչարանքների, նվաստացումների եվ գռփում&#45;զավթումների միջով ես ստիպված եղա անցնել ... դա կպատմեմ հավանաբար վաղը /այսօր չափից ավելի հոգնած եմ/:


Մինչ այդ մի քանի անգամ տեսել էի ՏՎ&#45;ով ինչպես ես մեր սիրելի պրեզիդենտը նվաստացուցիչ տոնով խոսում հարկային եւ մասքային ղեկավարների հետ:</description>
      <dc:subject>Հասարակություն</dc:subject>
      <dc:date>2010-08-03T18:19:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Բրիտանական կայֆեր</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa42/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa42/#When:05:12:01Z</guid>
      <description>Բրիտանացի բեռնատարի վարորդ Էնտոնի Լին դատարանի կողմից դատապարտվել է 5 տարվա բանտարկության՝ Լոնդոնի Պիկադիլլի փողոցի վրա գտնվող&#8230; «Ռից» հյուրանոցը վաճառելու համար:</description>
      <dc:subject>Հումոր</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-29T05:12:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Հոգեկան խնդիրների մասին վկայող երազներ</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa41/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa41/#When:17:28:00Z</guid>
      <description>Վերջերս գիտնականները առանձնացրել են այն 5 տեսակի երազները, որոնք վկայում են մարդու հոգեկան առողջության որոշակի խնդիրների մասին: Մասնավորապես, երազատեսության մասնագետ Լորի Քուին Լեւենբերգը հայտարարել է, որ տարբեր բնույթի երազներից որոշները կարող են վկայել հոգեկան անկայունության մասին:</description>
      <dc:subject>Տարբեր</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-27T17:28:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Status avanakus</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababastatus-avanakus/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababastatus-avanakus/#When:09:57:00Z</guid>
      <description>Աշխարհիս ամենաահավոր բաներից մեկն այն է, երբ մարդ իրեն ավանակի տեղ է դնում՝ իմաստուն վերլուծաբանի աչքերով: Շրաջապատը լի է նման անձանցով, եւ վերեւներն էլ «դժգոհ» չեն լինի այս առումով: Հասկանալի է, որ ոմանց կյանքն ինքն է ստիում կրել ավանակի դիմակ: Բայց, կրել այդ դիմակը՝ լավ ապրելու, բարձր պաշտոն զբաղեցնելու կամ քարտուղարուհի եւ օգնականներ ունենալու համար, բարոյականությունից շատ է շեղվում: Այս հոդվածի ներքո առաջարկում եմ հիշել/վերհիշել մեր շրջապատի հայտնի&#45;անհայտ մարդկանց, ովքեր փայլում են ավանակային իրենց տրամաբանությամբ կամ իրենց ավանակի տեղ դնելու շնորքով: Քանի որ հոդվածն ու միտքը ես եմ նախաձեռնել, ես էլ կսկսեմ:</description>
      <dc:subject>Քաղաքականություն</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-26T09:57:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Պատասխանի փոխարեն</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa40/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa40/#When:09:47:00Z</guid>
      <description>Ամեն ժողովուդ արժանի է իր թագավորին…


Երևան փետ 12, 2008 


Բազմաթիվ օրեր ճգնելուց ու գիշերներն անքուն լուսացնելուց հետո Դեմոկրատը հանգել էր այն աշխարհացունց մտքին, որ ոստիկանությունը հասարակության հայելին ա: Չէ: Կներեք:&amp;nbsp; Նրա հանճարեղ գլխում վաղուց հայտնի ճշմարտությունը` երկար ու տառապալից երկունքից հետո ծնվել էր պարզապես այլ ձևակերպմամբ: 


Թող ինձ հեչ էլ չներեն բոլոր հեղինակները, սակայն հենց այս սկիզբն է իմ կարծիքով շատ դիպուկ նկարագրում ներկա վիճակը, այն, ինչ տիրում է այժմ Հայաստանում սկսած Ֆ5 բլոգից ու վերջացրած  ինտերնետի ամենախուլ անկյուններով: 


Մեծն Դեմոկրատի մտքի գոհարներից ածանցված տանձային ու տափակ մի միտք:


Հա: Չմոռանամ: Ինքը հենց նենց չէր ճգնել, բնավ: Դեմոկրատիան լավ վճարվում ա դրսից: Վկան` էսօր երկրումս առկա բազամաթիվ հկ&#45;ներ ու ինստիտուտներ, որոնք զբաղված են փողի լվացքով, իսկ դեմոկրատիան մնացել ա փշալարին շատ վաղուց: Կարծեմ 6&#45;րդ դարն էր: Երկիրը` Հունաստանը: Բայց էդ կարևոր չի, բնավ: Կարևորը ամապագոռգոռ խոսքերն են, որով պետք ա ներկայացվեն չարած գործերը:</description>
      <dc:subject>Վերլուծականներ</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-24T09:47:00+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>ՈՂՋ ԿՅԱՆՔԸ` ՄԵԿ ՕՐՈՒՄ</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa38/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa38/#When:18:07:01Z</guid>
      <description>Ողջո&#8217;ւյն: Ընդամենը մի քանի րոպե առաջ աշխարհահռչակ YouTube&#45;ի կողմից մեկնարկվեց &#8220;Կյանքը Մեկ Օրում&#8221; &#45; նոր ծրագիրը, որի նպատակն է ընդամենը 24 ժամվա ընթացքում YouTube ից օգտվող, աշխարհի ցանկացած կետում բնակվող անձանց կողմից ուղարկված վավերագրական կադրերից ստեղծել մի ֆիլմ, որն էլ կունենա &#8220;Կյանքը Մեկ Օրում&#8221; Անվանումը: Ինձ համար ճիշտն ասած շատ հետաքրքիր էր նման ծրագիրը, քանի որ առաջին անգամ եմ տեղեկանում նման ծրագրի մասին&#8230;</description>
      <dc:subject>Առօրյա</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-22T18:07:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Մի րոպե</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa39/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa39/#When:15:27:01Z</guid>
      <description>Ես ունեի իմ փոքրիկ ուրախությունները: Որոնք հեչ էլ փոքրիկ չէին: Դրանք իմ աշխարհի մի փոքրիկ ու անփոխարինելի մասնիկն էին:


 Ես սիրում էի առավոտները մենակով կոֆե խմել, երբ աշխարհը նոր էր արթնանում: Մենակ ու անտրուսիկ: Ընդհանրապես ինձ միշտ էլ հետաքրքրել են սկզբնական վիճակները ու անտրուսիկ լինելը դրանցից մեկն էր:


Միօրինակ ու արտաքուստ շատ սովորական թվացող այդ գործողությունն իրականում մեծ խորհուրդ ուներ: Ինքը խորհրդանշում էր Տաիշայի ազատ լինելու ու մենակ&#45;անտրուսիկ կոֆե խմելու շատ պարզ ցանկությունը:

Ես ունեի իմ փոքրիկ ուրախությունները: Որոնք նվաճել էի կյանքիս 48 երկար ու ձիգ տարիների անզիջում պայքարի արդյունքում:


***


&#45;Բարև ձեզ: 


Գիշեր էր: Տուն էի գալիս Աստված գիտի որտեղից: Կարող ա Ծիրանոտ գիշեր էր կամ էլ ոչ: Չէ՛: Չէր կարա Ծիրանոտ լիներ, որովեհտև դեպքի սկզբնական վիճակը ծնվել էր ձմեռը, իսկ Ծիրանոտ օրերը հուլիսին են լինում: Բայց էդ կարևոր չի: Մանավանդ որ ամիսներ հետո պարզվեց, որ սկզբնական վիճակը ծնվել ա տարիներ առաջ, երբ ապրում էի հորս տանը:


Գիշեր էր ու դեմքը լավ չտեսա: Բոյով ու լոյլող մի տղա էր, կողքն էլ ձեռից բռնված մի 3 տարեկանաչափ երեխա:</description>
      <dc:subject>Արձակ գործեր</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-22T15:27:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Զվարթնոցի սինդրոմ</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa37/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa37/#When:18:18:01Z</guid>
      <description>Խոսքս նոր հիվանդության մասին չէ, այլ՝ Երեւանի օդանավակայանի: Գործի բերումով երկրորդ գիշերն անընդմեջ անցկացնում եմ մեր օդանավակայանում, ու առիթ ունեցա շփվելու եւ հերթական անգամ զզվելու մեր բարքերից ու տիրող իրավիճակից: Այսօր էլ պատահաբար տեղեկացա, որ Երեւան&#45;Մոսկվա չվերթ կատարող ինքնաթիռն ինչպես է մի կերպ շրջանցել հնարավոր աղետը, ու հիշեցի իմ՝ օդանավակայանի հետ կապված տպավորությունների մասին:</description>
      <dc:subject>Տարբեր</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-21T18:18:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Մարզաձեւեր առանց սեռի</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa36/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa36/#When:19:36:01Z</guid>
      <description>Նոր, քիչ առաջ մի տխուր պատկերի ականատես եղա&#8230; Բոքս էր&#8230; Հերթական մրցամարտը: Մեր Կենտիկյան Սյուզին էր ռինգում, ու նրա հակառակորդն էլ մեքսիկացի մեկ այլ կին/աղջիկ: Սյուզիին հաղթանակ շնորհվեց ու նրա մրցակցին՝ տեխնիկական պարտություն. 2&#45;րդ ռաունդում վերջինս գլխով անթույլատրելի հարված էր հասցրել հայազգի մարզիկին, որից հետո էլ մրցավարը ստիպված էր դադարեցնել մրցամարտը: 


Այն, ինչին ականատես եղա ես՝ Սյուզիի տնքոցները, արյունահոսող վերքը ինձ ստիպեցին մեկ անգամ եւս խորհել՝ արժի՞ արդյոք շարժվել գենդերային հավասարության մոտեցումներով ու աղջնակներին/կանանց ներգրավվել այնպիսի մարզաձեւեր, որոնք, ըստ իս, ընդհանրապես պետք է վերացվեն որպես մարզաձեւ:</description>
      <dc:subject>Մարզաշխարհ</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-17T19:36:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Համբույր՝ по Касилиасски</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa35/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa35/#When:11:11:01Z</guid>
      <description></description>
      <dc:subject>Հումոր</dc:subject>
      <dc:date>2010-07-13T11:11:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>FIFA World Cup 2010</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababafifa-world-cup-2010/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababafifa-world-cup-2010/#When:13:50:01Z</guid>
      <description>Գրառումս կատարում եմ Գերմանիա&#45;Անգլիա խաղի ընմիջմանը: Գերմանիան առջեւոում է 2&#45;1 հաշվով: 


Հիշեցի, երբ մի շաբաթ առաջ մեր տանը ընեկրներիս հետ վիճում էի մի հարցի շուրջ (նրանցից մեկը ներկայումս ֆուտբոլի մարզիչ է, իսկ երկրորդը՝ նախկին ֆուտբոլիստ ու այս խաղի մոլի երկրպագու):


Ի՞նչ հարցի շուրջ էինք բանավիճում: Ես պնդում էի, որ, այսօրվա տեխնիկական առաջընթացի ու հագեցվածության դարում ամոթ է, որ մի դատավորի սխալ որոշման պատճառով տապալվում է ողջ խաղը, եւ, բնականաբար՝ հաշիվը դառում է ոչ արդար: Նման կասկածելի իրավիճակներում, ես առաջարկում էի, որ մի քանի վրկ. խաղը դադարեցվի ու դատավորը կայացնի այն որոշումը, որն իր ականջակալին «կհուշեն տեխնիկական դատավորները»՝ վիճելի պահը եւս մեկ անգամ նայելով: Իսկ ընկերներս պնդում էին՝ թե, չէ, այս ձեւով կկորի ֆուտբոլի «համն ու հոտը»:</description>
      <dc:subject>Մարզաշխարհ</dc:subject>
      <dc:date>2010-06-27T13:50:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Արցախում պատերազմի հնարավորության մասին</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa34/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa34/#When:21:06:01Z</guid>
      <description>Այսօր Modus Vivendi&#45;ից (չգիտեմ էլ, թե ինչ կազմակերպություն է) ստացա մի նամակ, որտեղ ներկայացված էր «Մոդուս Վիվենդի» կենտրոնի ղեկավար Արա Պապյանի տեսակետը Արցախում պատերազմի հնարավորության մասին: Քանի որ կարճ էր, ընթերցեցի մինչեւ վերջ, ու, չթաքցնեմ, բավարարվեցի պարոն Պապյանի վերլուծությունից: Ու որոշեցի Ձեզ էլ ներկայացնեմ ու լսեմ Ձեր կարծիքը:</description>
      <dc:subject>Վերլուծականներ</dc:subject>
      <dc:date>2010-06-23T21:06:01+04:00</dc:date>
    </item>

    <item>
      <title>Մեր գրագետները&#8230;</title>
      <link>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa33/</link>
      <guid>http://www.f5blog.com/site/posts/abbababa33/#When:22:09:01Z</guid>
      <description>«Առավոտում» կարդացի ու ահագին հռհռացի&#8230;


ՀՅԴ պատգամավոր Արծվիկ Մինասյանն ուսումնասիրելով «ՀՀ ոստիկանության գործունեության ոլորտում 2010&#45;2011 թվականների բարեփոխումների ծրագիրը»՝ բազմաթիվ զվարճալի դրույթներ է հայտնաբերել, որոնցից մի քանիսը երեկ հրապարակեց ԱԺ լսումներում: Ծրագրում նշված է, թե անհրաժեշտ է «անցկացնել լուրջ ու խստապահանջ ատեստավորման գործընթաց՝ համակարգը «մաքրելով» ոչ արհեստավարժ եւ անաչառ ծառայողներից»: Նաեւ ամրագրված է. «Քաղաքացիների հետ ոչ պրոֆեսիոնալ, անզուսպ, անհարգալից վերաբերմունքի դեպքերը դարձնել ծառայողական քննությունների առարկա»: Հավելենք, որ այս ծրագրով հարստացվել է հայերենը ու հորինվել նոր բառ՝ նախականխել. «Ոստիկանության հիմնական խնդիրները պետք է լինեն՝ նախականխել, կանխել, խափանել ու բացահայտել հանցագործությունները»:</description>
      <dc:subject>Հումոր</dc:subject>
      <dc:date>2010-06-21T22:09:01+04:00</dc:date>
    </item>


    </channel>
</rss>