Տեսողությունս է վատացե՞լ, ֆոտոէֆե՞կտ է, թե՞ իրականում այսպիսի անհամաչափություն կա…
Նկարը վերցված է A1plus-ից:
Բարեկամք, ինչու՞ ենք այս ապրիլի մեկի օրով լուռ ու լուրջ զրուցում ու խռովվում ներկա վիճակից: Եկեք գոնե ապրիլի մեկին մի քիչ ժպտանք: Հը՞, չե՞ք կարծում, որ գոնե պիտի մի թեթեւ ժպտանք, թեեւ էլ ի՞նչ ժպիտ:
“Չորրորդ Իշխանություն” թերթը մի հետաքրքիր հոդվածների շարք ունի, որը կոչվում է “Բլից-Վիրտուալ”: Ստորեւ ներկայացնենք դա…
Խաչիկ Ստամբոլցյան.
- Պրն. Ստամբուլցյան, որո՞նք են ձեր առաջիկա հիմնական ծրագրերը:
- Քիչ մնաց, շուտով Վազգեն Մանուկյանին պաշտոն կտան, ոսկե ատամներ կգցեմ, կլողանամ…
- Այս պահին ի՞նչով եք զբաղվում:
- Դատարկ շիշ-բան եմ հանձնում, մատչելի գներով Լևոն Տեր-Պետրոսյանի դեմ ելույթներ եմ ունենում… Մի խոսքով, բազմաբնույթ գործունեություն եմ իրականացնում:
- Չե՞ք պատրաստվում ինքնակենսագրական գրել:
- Գիտե՞ք, որպես կենսաբան` պատրաստվում եմ ֆունդամենտալ աշխատություն գրել: Ոջիլի մասին: Մանավանդ, որ ամեն օր հնարավորություն ունեմ մոտիկից ուսումնասիրել այդ հրաշալի կենդանուն: Այո, ոջիլի մասին գիրք եմ գրելու:
- Այսինքն`այնուամենայնիվ ինքնակենսագրական գիրք գրում եք.. Լավ, ո՞րն եք համարում ձեր կյանքի լավագույն շրջանը:
- Օ, իհարկե 1988-ը, երբ հացադուլ էի հայտարարել: Դեռ երբեք այդքան լավ չէի սնվել: Ինչ օրեր էին ...
- Իսկ չե՞ք պայքարել աղանդավորության դեմ:
- Դե, հիմա սեզոն չի: Չնայած, եթե պատվերներ լինեն… Կոնկրետ առաջարկ կա՞…
- Լավ, լավ...
- Ջհուդամասսոնական դավեր, աղանդավորների դեմ պայքար, պլատինե ատամներ… Ուշադրություն մի դարձրեք, ուղղակի պարապում եմ:
- Անցնենք անձնական հարցերին: Ձեր սիրած ուտելիքը:
- Որդյակս, ես հոգեւոր սնունդ եմ գերադասում: Օրինակ`հաց ու կալբաս, կիլկի կանսեռվա…
- Ձեր սիրած խմիչքը:
- Օղի տանել չեմ կարողանում:
- Ինչու՞:
- Դատարկ շշերը չեն ընդունում:
-Ձեր սիրած կենդանին:
- Հոգեհարազատության տեսակետի՞ց եք հարցնում:
- Լավ,պարզ է: Ձեր սիրած ֆիլմը:
- «Ոսկե հորթը»: Այնտեղ մի հրաշալի կերպար կա`Պանիկովսկին…
-Հ ոգեհարազատության տեսանկյունի՞ց եք ասում: Լավ: Ձեր սիրած կտավը:
- «Խորհրդավոր ընթրիք»: Իդեալական կտավ է, և՛ հոգեւոր թեմայով է, և՛ ձրի ուտելիք կա, և՛ մատնության առիթ…
- Ձեր հոբբին:
- Դե արդեն պատասխանեցի…
Դե ինչ ծիծաղեցիք, թե՞ ոչ: Եթե այո, ապա Ստամբուլցյանին չեք սիրում, իսկ եթե դրա հակառակ ռեակկցիան, ապա դուք ԱԺՄ-ին եք հարում, կամ ՀՅԴ-ին: Վատ չէ բայց, գիտե՞ք:
![]()
Լուսանկարվել ենք հանուն խաղաղության, խոսքի ազատության, միասնության ու համերաշխության:
Ղարաբաղցի երեխան մոտենում է հորը.
- Հայրիկ, ուզում եմ երեւանցի դառնալ:
- Ղալաթ ես անում, այ շան տղա, դու ո՞նց կարող ես մոռանալ մեր Շուշին ու Գանձասարը, մեր բնությունը ու մեր հայրենի հողը…
Երեխան վախվորած մոտենում է մորը.
- Մայրիկ, ուզում եմ երեւանցի դառնալ:
- Շատ վատ ես անում, տղա ջան, դու մոռանում ես քո հայրական տունը, քո հարազատների օջախը, դու մոռանում ես մեր ավանդույթները…
Երեխան տխուր առանձնանում է իր սենյակում:
Մոտենում է պապիկը.
- Բալես, ինչի՞ ես տխրել:
Երեխան, թե՝
- Բա ո՞նց չտխրեմ, հլը չեմ հասցրել երեւանցի դառնալ, բայց սաղ ղարաբաղցիներով սկսել են վրա տալ…
Հ.Գ. Սա ընդամենը կատակ է եւ հումոր, ընդունեք այն լիաթոք ծիծաղով եւ առանց որեւէ հետին մտքի
Տիգրան Կարապետիչ
«Հուշերի փլատակներում» ժողովածուից
Մի պառավ` չտես ու կույս,
Հավաքում էր դաշտում խոտաբույս,
Ասաց ինձ` իմ աչքի լույս
Սերմ կտամ քեզ միայն դու սուս,
Աղջիկներին կխմեցնես թաքուն,
Քեզ կսիրեն առանց դադար ու քուն:
Բերանում կենտ ատամը փայլեց,
Ու դանդաղ դեպի անտառ քայլեց:
Անձրև եկավ, մտա մի տուն,
Բակում կապած էր մի գամփռ շուն:
Դուռը բացեց մեր պառավը թանկագին,
Նա ասաց` քույրեր ենք մենք, ինքը` չարը, ես` բարին,
Երբ բերանի մեջ զույգ ատամ տեսա` հանգստացա:
Չարը միշտ խաբում է իր բարի տեսքով,
Եվ իբր թե` անմեղ, անվնաս անեծքով,
Այդ սերմը, որ վերցրիր քո կամքով սեփական,
Դարձնում է գերի քո յոթը պորտը անհատական,
Շառից, փորձանքից փախա ես հեռու,
Էլ կույս պառավներին ես չեմ հավատալու,
Կփոխանցեմ սիրելի ժառանգներին
Ճշմարիտը, անկեղծն ու բարին:
Իմ կողմից. Մարդ կա մարդ է, մարդ էլ կա Տիգրան Կարապետիչ է:
Խնդրում եմ քաղաքական աստառ չտալ այս գրառմանը, բայց հետաքրքիր կլիներ լսել Ձեր կարծիքները:
Ես կարող եմ հաղթահարել ցանկացած խոչընդոտ: Ես կարող եմ աստղ իջեցնել երկնքից: Ես կարող եմ շարժվել լույսի արագությամբ: Ես կարող եմ սիրել ողջ աշխարհը: Ես կարող եմ ավելին… Բայց երբեմն ինձ թվում է, թե պետք է վերջ տալ թմրանյութերին:
Ամեն մարդ պետք է ունենա իր հոգեբանը, իսկ ամեն հոգեբան պետք է ունենա իր հոգեբույժը:
Նկարի բացատրություն. «Ուրեմն, դուք ցանկանում եք ծառ դառնա՞լ»:
Էջ 1/1 •
Կարծում եմ Ձեր բարձրացրած հարցը առանց…
- sksnakլավ, հլը մի րոպե ստոպ ...…
- JojobaԻրականում, դրան հասնելը այնքան էլ դժվար…
- sksnak- PhenomenԸնդունենք, վերջապես, որ մենք այնքան էլ…
Ֆենոմեն, ես կփորձեմ բոլորիս ուշադրությունը հրավիրել…
- Philosopher