F5-Բլոգ



Թվում է, թե վատ չէ մրցակցի դաշտում վաստակած մեկ միավորը: Սակայն, հաշվի առնելով, որ

1. Մակեդոնացիք մեզնից թույլ էին
2. Մերոնք ահագին 100 տոկոսանոց գոլեր չօգտագործեցին

ահագին տխրեցուցիչ խաղ էր…
Ակամայից հիշեցի ժամանակները, երբ Վազգեն Սարգսյանի հասցեին ասված ամեն մի թթու խոսք ասող դառնում էր ազգի թշնամի. Կամ հիշում եք, երբ Հայրիկյանը Դեմիրճյան հորը անվանել էր կումունիստ եվ ազգովի Հայրիկյանին տրաս էին հանել ... եվ խեղճն էլ չգիտեր ինչպես արդարանար. Այ հիմա էլ պատկերացնում եմ, որ վերնագիրը կարդալուց հետո ... որոշ մարդիկ /ներողություն արտահայտության համաը՝ բլոգերներ/ շունչը պահած եվ օճառները ափի մեջ սեղմած սպասելու են հարմար պահի ...

Օղորմի՝
Երեկ մի քանի հոգով (+ փոքր տղես) գնացել էինք ստադիոն: Դե ունեմ մի ընկեր, որը համոզեց-տարավ բոլորիս… Լավ, չեմ փոշմանել, որ գնացինք… դե, մասսովկա, կանաչ դաշտ, ինչ-որ ակնկալիքներ, մի մեծ խումբ ֆուտբոլասեր երիտասարդներ (աղջիկ-տղա)՝ արեւելյան տրիբունայում (մեր հարեւանությամբ): Ոչ շատ հետաքրքիր խաղ, հերթական պարտությունը… սրանց մասին չէ, որ կուզենայի հիշատակել այդ հոդվածում: Այլ ընդամենը մի քանի պահ, որոնք, իհարկե, հարամ արեցին կենդանի խաղը դիտելու մեր ոգեւորությունը
Բավականին հանկարծակի կինս որոշեց ինձ տեղահան անել եվ տանել հանգստանալու. Նախաձեռնությունը նույնքան գրավիչ էր, որքան եւ անսպասելի եվ չնախատեսված. Թե ինչպես այդ ամենը ստացվեց, գոհ եմ, թե՝ ոչ ... այս ամենի մասին հուսով եմ առանձին հոդվածով. Հիմա միայն ցանկություն ունեմ պատմել թե ինչպես ինձ քաշեց Օրանժը.
Վաղը սեպտեմբերի 1-ն է: Այս առիթով շնորհավորում եմ բոլոր դպրոցականներին եւ ուսանողներին, հատկապես նրանց, ում համար այդ օրը լինելու է առաջին զանգի կամ ինստիտուտ/համալսարան՝ որպես ուսանող առաջին անգամ ոտքը ներս դնելու օր: Թող որ կատարվի այն ամենը, ինչ կերազեն նրանք այս գիշեր՝ քնելուց առաջ: Աստված տա, որ ուսումը եւ կրթությունը բոլորիս համար դառնան կարիերայի թիվ մեկ գրավականը:

Շնորհավորում եմ նաեւ բոլոր այն ծնողներին, ովքեր ունեն դպրոցական եւ ուսանող երեխաներ:

image
Մի քանի խոսք և Էստաֆետը կհանձնեմ Լրագիր.ամ-ում հրատարկված հոդվածի հեղինակին` Վլադիմիր Հարությունյանին, ում մասին ոչինչ չգիտեմ: Եկավ Տերը` Դմիտրի Անատոլիեվիչը` Ռուսաստանի նախագահը` Հայաստանի ստրկատերը: Կներեք, բայց պիտի ասեմ` եկել է մեզ էլի էն բանից անի.. ուրախացել ենք, ծափեր ենք տալիս ու ձեռքով եք անում… Եթե քաղաքի կենտրոնում եք ապրում կամ դեպի Մոնումենտ գնացող հատվածում, հաստատ նյարդայնացած կլինեք. ոստիկանական սաբոտաժ: Ամբողջ քաղաքը լի է ոստիկաններով ու պարեկայիններով, ովքեր ազատություն են վայելում. «միրգալկաները միացրել ու կայֆ են ստանում»: Ինչ ազատ է ու երջանիկ… Հասարակ քաղաքացին ստիպված է տանել այս ներվատրոփը, այս լարվածությունը ու մի բան էլ ինքը վճարել: Վճարել իր պետականությամբ, իր հոգով ու իր էությամբ: Այո, մենք վաճառվեցինք… Հայը վաճառվեց: Ուզենք, թե ոչ, սա փաստ է, սա իրականություն է: Կգտնվեն շատերը, ովքեր դեռ չեն պատկերացնի պահի լրջությունը, բայց թող կասկած չլինի, այս 3 օրում մենք թաղել ենք Հայոց պետականությունը: Քանի տարի է` լրջանալ չի ստացվում: Կարծես չի էլ ստացվել` 374-ից հետո: ՄԻ անգամ 1988-ին եղավ, բայց 10 տարի հազիվ տևեց ու մինչ օրս անլուրջ է երկիրը. թուլացել ու հաճույք է ստանում: Սրա պտուղները դեռ հետո ենք տեսնելու: Միայն թե սխալվեմ ես ու ինձ պես մտածողները այս հարցում… ավաղ…
Մոտ ապրիլ-մայիս ամիսներին ծնողական ժողով կազմակերպեցին երեխաներիս դասարանում /114րդ դպրոց/ եվ հանդիսավոր կերպով տեղեկացրին, որ սրանից հետո մենք կարող ենք մեր 2րդ դասարանցի երեխայի առաջադիմության հետեւել օնլայն.

Փաստն նույնքան զարմանալի էր, որքան եվ անիրական. Ինչպե՞ս, ի՞նչ միջոցներով, ո՞վ է կանգնած այս պրոյեկտը հետեւը, ո՞վ է ֆինանսավորելու.
5 օրյա պատերազմը երկու տարի անց միայն նկարներով. Նկարներից մի մասն երբեք չեն տեղադրվել ինտերնետ, հավաքված է տարբեր աղբյուրներից, նկարներից 2ը իմ անձնական արխիվից /իմ կամքից անկախ ես նույնպես ստիպված եղա մասնակցել այդ պատերազմին/.

Գնացինք՜

Նախորոք ասեմ, որ նկարների մի մասն տեղադրում եմ օրիգինալ չափով առանց փոքրացնելու. Թույլ ներվերով մարդկանց խորհուրդ է տրվում խուսափել նկարները դիտելուց.
Թեման, որի մասին կուզենայի խոսել, աչքիս համազգային բնույթ է կրում. Իմ կարծիքով բոլորը այս երկրում փորձում են փախցնել հենց հիմա, այս րոպեին եվ ինչ կարելի է շատ. Օրինակներն, համենայն դեպս վերջին օրերին մի քանիսն են. Առաջ ես նման տենդենցիա չեմ նկատել, ինչի հետ է կապված՝ չգիտեմ. Բայց որ բոլորը փոխցում են փախցնոցի անել - դա ակնհայտ է. Թեման դիտավորյալ թողնում եմ ԲԱՑ լոկ մեկ նպատակով - փորձեք զարգացնել ինքներդ.
Հայաստանը ունիկալ երկրր է: Թեև տարօրինակ նախադասություն ստացվեց, բայց և այնպես, մի փոքր ունիկալ երկրի տպավորություն է թողել, համենայն դեպս` ինձ վրա: Կհիշեք, որ երկու տարի առաջ պատմել էի իմ` Սյունիք այցելությության մասին և մի դեպք էլ մանրամասնել էի` պետավտոտեսուչի հետ կապված: Չէ, այս անգամ պետավտտեսուչի հետ շփում չենք ունեցել, թեև ահագին ոստիկաններ կային Ծաղկաձորում` հավանաբար տուրիստական կենտրոն լինելու պատճառով: Անցյալ տարի լինելով Դիլիջանում, նկատեցի այնտեղի բնության հրաշալի լինելը և բնականաբար տպավորվեցի: Համեմատության համար նշեմ, որ Ծաղկաձորը ահագին զիջումէ թե’ Վանաձորին, թե’ Դիլիջանին:

Այսպիսով, այս տարի որոշեցինք մի քանի ընկերներով հանգստանալ Ծաղկաձորում` հաշվի առնելով տեղի բարձրաճանաչությունը, քանզի տուրիստական կենտրոն համարվող այս տեղանքը (քաղաք բառը չեմ փորձի օգտագործել, քանզի Նյու Յորքը եթե անվանենք քաղաք, ապա էդ դեպքում Ծաղկաձորը ինչ կոչենք) ինքնին հնչեղ է և պետք է տեսնել:

Էջ 1/57 •  1 2 3 >  Վերջինը »

Հոդվածի հրապարակում

Կառավարման վահանակ




Հիշե՞լ  

Հիշեցնել գաղտնաբառը

ՀՀ Սահմանադրություն

Հոդված 27. Յուրաքանչյուր ոք ունի իր կարծիքն ազատ արտահայտելու իրավունք: Արգելվում է մարդուն հարկադրել հրաժարվելու իր կարծիքից կամ փոխելու այն:
Յուրաքանչյուր ոք ունի խոսքի ազատության իրավունք, ներառյալ՝ տեղեկություններ եւ գաղափարներ փնտրելու, ստանալու, տարածելու ազատությունը, տեղեկատվության ցանկացած միջոցով՝ անկախ պետական սահմաններից:
Լրատվամիջոցների եւ տեղեկատվական այլ միջոցների ազատությունը երաշխավորվում է։
Պետությունը երաշխավորում է տեղեկատվական, կրթական, մշակութային եւ ժամանցային բնույթի հաղորդումների բազմազանություն առաջարկող անկախ հանրային ռադիոյի եւ հեռուստատեսության առկայությունը եւ գործունեությունը։

Ընտրել
էջի ձեւավորումը




test